NoclegiAtrakcje turystyczneImprezyGastronomiaLast minuteGaleria zdjęćSpołeczność
Domki letniskowe Podkarpackie
Agroturystyka Podkarpackie
Kwatery prywatne Podkarpackie
Apartamenty Podkarpackie
Pensjonaty Podkarpackie
Hotele Podkarpackie
Ośrodki wypoczynkowe Podkarpackie
Campingi pola namiotowe Podkarpackie
imprezy integracyjne Podkarpackie
wypożyczalnie sprzętu Podkarpackie
czarter jachtów Podkarpackie
śluby, wesela Podkarpackie
Zamki, ruiny Podkarpackie
Bractwa rycerskie Podkarpackie
kopalnie, jaskinie, podziemia Podkarpackie
Inne imprezy Podkarpackie
Bary Podkarpackie
Zobacz profil klubowicza TintuLintu

Schron kolejowy Stępina - Cieszyna

dodał(a): TintuLintu
ostatnia aktualizacja 2010-04-18 13:12
Drukuj artykuł
W 1940 roku, przed atakiem Niemców na ZSRR, zaplanowano budowę wysuniętych kwater dowodzenia. Jednym z takich obiektów był zespół schronów Stępina - Cieszyna.

Latem 1940 roku niemiecka organizacja budowlana Todta rozpoczęła prace budowlane. Aby zachować w tajemnicy prawdziwe przeznaczenie wznoszonego obiektu, oficjalnie była to budowa zakładu dla berlińskiej firmy chemicznej "Askania-Werke". Budowę zespołu schronów zakończono latem 1941 roku.

Inwestycja położona była w dolinie strumienia Stępinka, między wsią Stępina i wsią Cieszyna. Zespół schronów zajmował teren ok. 1000 x 500 m, gdzie mieściły się bunkry bojowe i strzelnicze, wieże strażnicze, kilkadziesiąt budynków, w tym willa dla dowództwa najwyższej rangi oraz przede wszystkim schron kolejowy. Na terenie zespołu znajdowało się również trawiaste lotnisko dla samolotów. Zespół schronów był całkowicie samowystarczalny i przygotowany na wszelkie działania wojenne.

Głównym obiektem był żelbetowy schron tunelowy, do którego mógł wjechać cały pociąg. Długość tunelu wynosiła ok. 400 metrów, a grubość murów przekraczała 2 metry. Schron usytuowano równolegle do rzeki, u stóp zbocza. Ponieważ był to bardzo długi obiekt naziemny, nadano mu kształt wycinka okręgu, aby trudniej było w niego trafić. Schron podzielono na trzy sekcje o długościach: 152, 72 i 159 metrów oraz przedsionek o długości 10 metrów. Pionowy przekrój budowli miał kształt niesymetrycznego ostrołuku, co miało powodować ześlizgiwanie się ewentualnych bomb lotniczych. Do schronu prowadziło 8 wejść oraz wjazd dla pociągu. Każdy otwór komunikacyjny wyposażony był w śluzę chroniącą przed wybuchem oraz skażeniami chemicznymi i biologicznymi. Wewnątrz schronu znajdowało się wiele pomieszczeń dla obsługi pociągu oraz pomieszczenia magazynowe.

Schron kolejowy połączony był podziemnym tunelem ze schronem oddalonym o ok. 80 metrów, który stanowił jego zaplecze techniczne.

Bunkier ten podzielony był na kilka oddzielnych sektorów. W każdym sektorze umieszczono urządzenia zapewniające funkcjonowanie całego zespołu. Były to urządzenia grzewcze, generatory prądu, urządzenia filtrujące powietrze, zaopatrujące w wodę itp. Znajdowały się tu również magazyny z zapasem paliwa.

Pozostałe schrony to budowle pomocnicze, oddalone od schronu głównego o kilkadziesiąt, a nawet kilkaset metrów. Były to bunkry bierno-bojowe, których zadaniem było ukrycie drużyn piechoty i zablokowanie dostępu do głównych obiektów. Wszystkie schrony miały ściany o grubości ok. 2 metrów i posiadały doskonałą odporność na wybuchy. Wszystkie były również wyposażone w stanowiska ogniowe oraz urządzenia filtrujące powietrze.

27 - 28 sierpnia 1941 roku miało tu miejsce spotkanie Hitlera z Mussolinim. Wówczas przez kilkanaście godzin w schronie tunelowym przebywał pociąg specjalny Adolfa Hitlera.
Do końca wojny obiekt utrzymywany był w stałej gotowości do przyjęcia pociągu sztabowego lub specjalnego.

W 1944 roku, kiedy wojska radzieckie wyruszyły na zachód, utrzymywała się tu linia frontu. Pod koniec sierpnia 1944 roku obiekt został przejęty przez Armię Czerwoną i zorganizowano tu radziecki szpital polowy, który wykorzystywał poniemieckie budynki pomocnicze. Szpital funkcjonował do końca 1944 roku. Żołnierzy radzieckich, którzy zmarli w tym szpitalu, grzebano nieopodal schronów, gdzie do dziś pozostał niewielki cmentarz.

Po wojnie schrony były własnością wojska. W latach 60. XX wieku przekazano je w dzierżawę Rzeszowskiemu Oddziałowi NBP, który zrezygnował z tego obiektu. Wówczas część schronów wzięła w dzierżawę Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna, która zagospodarowała obiekty do produkcji pieczarek. Pieczarkarnie funkcjonowały tu do 1990 roku.
Dzięki temu, że obiekt był zagospodarowany i konserwowany, zachował się w bardzo dobrym stanie.

W latach 70. XX wieku schrony bierne i bojowe zostały wykreślone z ewidencji wojskowej i mogły być użytkowane przez właścicieli gruntów, na których były posadowione. W 2000 roku również schron tunelowy przekazano gminie Frysztak.

Do dziś zachowały się oba główne schrony: schron tunelowy oraz schron techniczny, a także pięć bunkrów pomocniczych bierno-bojowych. Wszystkie obiekty są w bardzo dobrym stanie.

Rozwinięcia klubowiczów

dodaj rozwinięcie do artykułu
Dodaj rozwinięcie do artykułu

Galeria zdjęć Schron kolejowy Stępina - Cieszyna

pokaż całą galerię zdjęć
bunkier pomocniczybunkier pomocniczybunkier techniczny w tle główny schron kolejowy
Dodaj zdjęcie do galerii - podziel się wrażeniami z tego miejsca
Uwaga! Akceptowane formaty to jpg, gif, png
Plik zdjęcia

Opis do zdjęcia

Wasze komentarze

Schron kolejowy Stępina - Cieszyna

  • Kraina:Podkarpackie
  • Miejscowość:Stępina
  • Okolica:strzyżowski
  • Kategoria:Fortyfikacje i umocnienia
  • Odwiedzin:3860
Jak oceniasz ten materiał:
0 9

Ciekawostki Podkarpackie


Imprezy Podkarpackie


Noclegi Podkarpackie


W okolicy

© 2009-2017 Intour.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone.
logo dotpay
Rozliczenia transakcji kartą kredytową i e-przelewem
przeprowadzane są za pośrednictwem Centrum Rozliczeniowego Dotpay
zamknij okno
Fotografia stanowi własność autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie fotografii bez jego zgody jest zabronione.