Kościół w Gąsawie

• dodaj komentarz +
• pokaż na mapie
• dodaj rozwinięcie +
• dodaj zdjęcie +
• atrakcje Gąsawa
• noclegi Gąsawa
• imprezy Gąsawa
• gdzie zjeść w okolicy

Jest to świątynia modrzewiowa wzniesiona w XVII w., o konstrukcji szkieletowo – zrębowej. W latach 1939 – 1945 hitlerowcy wykorzystywali świątynię, jako magazyn zbożowy, ale już w 1948 r. zdołano gruntownie odnowić kościół.

Podczas remontu dachu i ścian zewnętrznych, w latach 1998 – 1999, odkryto unikatowy gotycki układ belek szkieletu oraz zespół malowideł ściennych. W wyposażeniu wnętrza zaznacza się przekrój stylów od późnego gotyku, przez barok, manieryzm, klasycyzm aż do współczesności.

W kościele najbardziej zachwyca, odkryty przypadkowo po 150 latach, zespół barokowych malowideł ściennych. W świątyni znajduje się ponad 700 m2 malowideł, które pochodzą z czterech różnych okresów czasowych. Obecną formę otrzymały w XVIII i XIX w. Najlepiej zachowana z warstw malarskich datowana jest na lata 1705 – 1706. Poza nią rozpoznano również dwie warstwy z XVII w. oraz jedną z czasu dobudowy kaplicy św. Antoniego (XIX w.). W kościele zobaczyć można m.in. scenę „Ostatniej wieczerzy”, „Sądu nad jawnogrzesznicą” czy też „Sądu Ostatecznego”.

Malowidła tworzą spójną i precyzyjnie zrealizowaną kompozycję artystyczną. Wszystkie motywy są naturalnej wielkości, a postacie przedstawione na obrazach mają naturalne proporcje.

Uwagę zwraca również późnobarokowy ołtarz główny z cudownym obrazem Matki Bożej Pocieszenia w srebrnej trybowanej sukience z I poł. XVIII w. To właśnie jemu świątynia zawdzięcza miano Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Jest to wizerunek patronki kanoników regularnych (Gąsawa była własnością klasztoru w Trzemesznie). Obraz wykazuje cechy barokowe i prawdopodobnie namalowany został w II poł. XVII w. (w 1674 r. znajdował się już w kościele). Łaskami słynący wizerunek posiada ruchomą zasłonę przedstawiającą patrona kościoła – św. Mikołaja. Obraz ten pochodzi z XIX w. Kult Maryjny w Gąsawie, niegdyś bardzo żywy (świadczą o tym wzmianki w dawnych dokumentach kościelnych), obecnie ma charakter lokalny.

Cennym i godnym uwagi zabytkiem sztuki sakralnej jest również manierystyczna chrzcielnica z pocz. XVII w. (wcześniej znajdowała się ona w kościele przy klasztorze oo. Dominikanów w Żninie). Najstarszym elementem wyposażenia jest późnogotycka grupa ukrzyżowania z I poł. XVI w. Pochodzi ona jeszcze z poprzedniej świątyni. Warto też przyjrzeć się barokowym ołtarzom bocznym. Po prawej stronie znajduje się ołtarz Św. Krzyża z XVII w. z rzeźbami o wysokiej klasie artystycznej.

Do nawy przylega cylindryczna kaplica św. Antoniego dobudowana w 1817 r. Na zewnątrz, obok kościoła stoi ciekawa dzwonnica z przełomu XVIII i XIX w. Jest drewniana, dwukondygnacyjna i pokryta namiotowym dachem. Przy bramie prowadzącej do kościoła stoi kamienna figura Matki Boskiej z 1866 r.