Mazurski Park Krajobrazowy

• dodaj komentarz +
• pokaż na mapie
• dodaj rozwinięcie +
• dodaj zdjęcie +
• atrakcje Pisz
• noclegi Pisz
• imprezy Pisz
• gdzie zjeść w okolicy

W granicach Mazurskiego Parku Krajobrazowego znajduje się największe w Polsce jezioro Śniardwy oraz północna część Puszczy Piskiej z rzeką Krutynią.
Park położony jest na terenie województwa warmińsko-mazurskiego i obejmuje swoimi granicami części gmin: Piecki, Mrągowo, Świętajno, Ruciane Nida, Mikołajki, Orzysz i Pisz, zajmując pogranicze trzech powiatów: mrągowskiego, piskiego i szczycieńskiego. Powierzchnia Mazurskiego Parku Krajobrazowego wynosi 53 655 ha, a jego strefy ochronnej 18 608 ha.
Jest to jeden z największych parków krajobra­zowych w Polsce.

Powiat mrągowski obejmuje 26 814 ha (gmina Piecki - 15 326 ha, gmina Mikołajki - 10 740 ha, gmina Mrągowo - 748 ha).
W granicach powiatu Pisz znajduje się 25 486 ha (gmina Ruciane Nida - 14 706 ha, gmina Pisz - 9 270 ha, gmina Orzysz - l 510 ha).
W powiecie szczycieńskim do Parku należy l 355 ha gruntów z terenu gminy Świętajno.

Powierzchnia lasów na terenie Parku wynosi 29 tyś. ha, rzeki i jeziora zajmują 18 tyś. ha. Reszta to użytki rolne. W Mazurskim Parku Krajobrazowym znajduje się 29 jednostek osadniczych, a liczba stałych mieszkańców Parku wynosi ok. 4,8 tyś. Niektóre wsie wyróżniają się oryginalną architekturą i malowniczym położeniem, jak np. Krutyń, Lipowo, Wojnowo, Bobrówko czy Zgon. Siedziba Parku mieści się w zabytkowym drewnianym budynku w centrum wsi Krutyń.
Mazurski Park Krajobrazowy posiada bogatą szatę roślinną. Wynika to m. in. z tego, że Park obejmuje swoimi granicami najżyźniejszą północno-zachodnią część Puszczy Piskiej, gdzie w podłożu licznie występują gliny zwałowe bogate w węglan wapnia. Bogata rzeźba terenu oraz urozmaicona sieć wodna sprzyjają różnorodności florystycznej.

Flora Mazurskiego Parku Krajobrazowego jest stosunkowo dobrze poznana (dotyczy to głównie roślin naczyniowych), bogata jak na warunki Polski północno-wschodniej i dobrze zachowana.

Fauna Mazurskiego Parku Krajobrazowego należy do najbogatszych w Polsce. Dobrze poznane są tu kręgowce, natomiast zwierzęta bezkręgowe wymagają opra­cowania. Do często spotykanych ssaków należą tu: jeleń, sarna, dzik, zając, wiewiór­ka, lis, jenot, kuna, łasica, tchórz, jeż, kret oraz ryjówki i nietoperze. Spotyka się też łosie, wilki, wydry, gronostaje, borsuki, bobry, a z drobnych ssaków rzęsorka. Bardzo rzadkie są rysie. W ostatnich latach rozprzestrzeniła się tu norka amerykańska, czyniąc spustoszenie wśród gniazd ptaków środowisk podmokłych.

Na terenie Parku występuje wiele rzadkich i ginących ptaków. Do takich możemy zaliczyć największego naszego ptaka drapieżnego bielika , rybołowa , orlika krzykliwego bociana czarnego naszą największą sowę - puchacza , cietrzewia (na granicy wyginięcia). Oprócz nich godnymi wymienienia są: kanie - czarna i ruda, trzmielojad, sokół kobuz, błotniak zbożowy, sowa uralska, żuraw, kormoran, łabędź niemy, tracz nurogęś, czapla siwa, rybitwa czarna, bąk, czajka, dzięcioł
Z gadów, oprócz jaszczurek - żyworodnej i zwinki oraz padalca, spotyka się tutaj żmiję zygzakowatą, a sporadycznie węża gniewosza. Na terenie Parku liczne są płazy, co wiąże się z dużym zróżnicowaniem środowisk wodnych.

Materiały i fotki udostępnił Mazurski Park Krajobrazowy
http://www.mazurskipark.pl/