Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Wojnowie

• dodaj komentarz +
• pokaż na mapie
• dodaj rozwinięcie +
• galeria zdjęć (1)
• atrakcje Wojnowo
• noclegi Wojnowo
• imprezy Wojnowo
• gdzie zjeść w okolicy

Cerkiew parafii Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Wojnowie.

Powstanie cerkwi prawosławnej w Wojnowie związane było z XIX wieczną misją prowadzoną przez Rosyjski Kościół Prawosławny wśród mazurskich bezpopowców. Celem tej akcji było nakłonienie staroobrzędowców do unii z prawosławiem i do praktykowania przez nich obrzędów w ramach ruchu jednowierczego.

Początkowe sukcesy tej misji zostały przerwane pod koniec XIX wieku. Pomimo tego po I wojnie światowej w Wojnowie i jego okolicach mieszkały nadal rodziny jednowierców.

Diaspora ta choć nieliczna uzyskała dla siebie po 1918 roku prawosławnego kapłana. Został nim były oficer rosyjski, mnich Aleksander Awajew, który pozostając na emigracji podlegał pod jurysdykcję prawosławnego egzarchy zachodnioeuropejskiego, Eulogiusza, rezydującego w Paryżu.

Staraniem tego duszpasterza w latach 1921-1923 wzniesiono w Wojnowie drewnianą cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, która służyła jako cerkiew parafii jednowierców do 1945 roku. Awajew założył również żeński monaster Opieki Matki Bożej w Wojnowie.

Po II wojnie światowej proboszcz parafii wojnowskiej za zgodą arcybiskupa paryskiego przeszedł wraz z cała parafią pod jurysdykcję Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
W latach 1995-1996 świątynia została gruntownie wyremontowana. W 1996 roku dokonano jej rekonsekracji.

Świątynia prawosławna w Wojnowie zbudowana jest na wzór drewnianych cerkwi rosyjskich z okolic Tweru, skąd pochodził Aleksander Awajew.
Świątynia jest drewniana, na rzucie prostokąta, z dzwonnicą przykrytą dachem namiotowym zakończonym cebulastą kopułką. Dzwonnica, współcześnie cała oszalowana deskami, miała wcześniej odkryty prześwit pod dachem. Nad prezbiterium wznosi się duża kopuła przykryta okazałym, cebulastym hełmem.
Wnętrze kościoła pozbawione jest polichromii, wyposażone w skromny ikonostas utrzymany w tonacji biało-złotej i ozdobiony dość przypadkowymi ikonami