NoclegiAtrakcje turystyczneImprezyGastronomiaLast minuteGaleria zdjęćSpołeczność
Domki letniskowe Pomorskie
Agroturystyka Pomorskie
Kwatery prywatne Pomorskie
Apartamenty Pomorskie
Pensjonaty Pomorskie
Hotele Pomorskie
Ośrodki wypoczynkowe Pomorskie
Campingi pola namiotowe Pomorskie
imprezy integracyjne Pomorskie
wypożyczalnie sprzętu Pomorskie
czarter jachtów Pomorskie
konferencje Pomorskie
Zamki, ruiny Pomorskie
Rekonstrukcje bitew Pomorskie
kopalnie, jaskinie, podziemia Pomorskie
Restauracje Pomorskie
Zobacz profil klubowicza TintuLintu

Kartuzy - kolegiata

dodał(a): TintuLintu
ostatnia aktualizacja 2010-01-31 14:40
Drukuj artykuł
Nazwa miasta pochodzi od zakonu, który osiadł na Kaszubach w XIV wieku. Do dziś przetrwał kościół zakonny z miedzianym dachem w kształcie wieka trumny.

Zakon Kartuzów został założony przez św. Brunona z Kolonii w 1084 r. we Francji w dolinie Chartreuse, od której otrzymali nazwę. Jest to katolicki zakon o surowej regule. W zakonie obowiązywały zasady zachowywania milczenia, postu, pracy i przebywania w samotności. Od zasady milczenia były niewielkie odstępstwa, ponieważ zakonnicy spotykali się trzy razy dziennie na modlitwie, a raz w tygodniu na spacerze. Pozdrowieniem mnichów było "Memento Mori" - pamiętaj o śmierci. Kartuzjanie nie podejmowali działalności duszpasterskiej, znani byli natomiast z produkcji likieru o niepowtarzalnym smaku oraz działalności charytatywnej. Zajmowali się również produkcją piwa i wina.

Na Kaszuby Kartuzów sprowadził szlachcic Jan z Różęcina, który podarował im ziemię pod klasztor. Pierwsi zakonnicy przybyli w 1380 roku z Pragi, a w 1381 roku poświęcono miejsce pod budowę klasztoru.

W latach 1383 - 1403 zbudowano gotycki kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Fundatorem kościoła był gdański patrycjusz Jan Thiergart.
Kościół wzniesiono na planie prostokąta z prezbiterium zamkniętym trzema ścianami ośmioboku. Była to świątynia jednonawowa. Dolna część kościoła wymurowana jest z nieociosanych kamieni polnych, a od poziomu okien jest to ceglany mur gotycki. W ścianach umieszczono ostrołukowe okna. Wieżę kościelną zbudowano na planie prostokąta, od zachodniej strony kościoła. Świątynia początkowo przykryta była dwuspadowym dachem krytym gontem.

W XV wieku w południowo-zachodnim narożu dobudowano kaplicę Wszystkich Świętych, dziś zwaną kaplicą św. Brunona. W latach 1731 -1733 dach kościoła pokryto miedzianą blachą, nadając mu kształt wieka trumny, który do dziś jest symbolem architektonicznym miasta. Wtedy też nakryto wieżę kościelną barokowym hełmem, a na kalenicy kościoła, na środku i od strony wschodniej, umieszczono wieżyczki na sygnaturki.

Wewnątrz kościoła zachowały się obrazy gdańskiego malarza Hermana Hana. Niezwykłym elementem wystroju świątyni są flandryjskie kurdybany, zdobiące ściany prezbiterium. W prezbiterium znajdują się również przepiękne stalle, zdobione wizerunkami zakonników i postaci biblijnych oraz XVII wieczny tron przeora. Gotycki ołtarz główny zastąpiono ołtarzem barokowym z XVII wieku, natomiast część dawnego gotyckiego ołtarza głównego z pomorskimi rzeźbami, znajduje się w Złotej Kaplicy. Na barokowej balustradzie chóru muzycznego zawieszono zegar z wahadłem wyobrażającym anioła śmierci z kosą, aby w każdej minucie przypominał o śmierci.
Również na południowym murze świątyni umieszczono zegar słoneczny z inskrypcją "memento mori" i trupią czaszką.

Wokół kościoła pobudowano 18 eremów. Wszystkie pustelnie wychodziły na wspólny krużganek otaczający cmentarz. Zakonnicy w eremach w samotności spożywali posiłki, pracowali i modlili się. Oswajali się ze śmiercią, aby mobilizować się w dążeniu do doskonałości.

W 1598 roku klasztor kartuzów odwiedził król Zygmunt III Waza, a w 1661 roku - król Jan Kazimierz.
W 1826 roku władze pruskie doprowadziły do całkowitej kasacji klasztoru na swych ziemiach i konfiskaty majątku. Po kasacji klasztoru, kościół stał się świątynią parafialną, natomiast dobra klasztorne zlicytowano.

W eremach nadal mieszkali zakonnicy, ale nie mogli przyjmować nowych braci. Gdy mnich umierał - jego erem był rozbierany. W 1859 roku zmarł ostatni kartuzjanin - ojciec Piotr Kazimierz, którego erem zachował się do dziś. Do niedawna mieszkał w nim kościelny. Erem ten jest murowanym, parterowym domkiem z mansardowym dachem. Wewnątrz znajdują się cztery pomieszczenia: oratorium przeznaczone do modlitwy ze sklepieniem w kształcie ośmioramiennej gwiazdy, pracownia z okienkiem do podawania posiłków oraz dwie izby mieszkalne.

Obecnie władze kościelne chcą przeprowadzić prace badawcze, po czym chcą zrekonstruować wnętrze, w którym żył pustelnik - aby przybliżyć odwiedzającym dawne życie zakonne kartuzów.

Rozwinięcia klubowiczów

dodaj rozwinięcie do artykułu
Dodaj rozwinięcie do artykułu

Galeria zdjęć Kartuzy - kolegiata

pokaż całą galerię zdjęć
miniatura kolegiaty w Kartuzach z Kaszubskiego Parku Miniatur w Stryszej Budzieminiatura kolegiaty w Kartuzach z Kaszubskiego Parku Miniatur w Stryszej BudzieKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiataKartuzy - kolegiata
Dodaj zdjęcie do galerii - podziel się wrażeniami z tego miejsca
Uwaga! Akceptowane formaty to jpg, gif, png
Plik zdjęcia

Opis do zdjęcia

Wasze komentarze

Kartuzy - kolegiata

  • Kraina:Pomorskie
  • Miejscowość:Kartuzy
  • Okolica:kartuski
  • Kategoria:klasztory, kościoły
  • Odwiedzin:2545
Jak oceniasz ten materiał:
0 13

W okolicy

© 2009-2018 Intour.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone.
logo dotpay
Rozliczenia transakcji kartą kredytową i e-przelewem
przeprowadzane są za pośrednictwem Centrum Rozliczeniowego Dotpay
zamknij okno
Fotografia stanowi własność autora. Kopiowanie i rozpowszechnianie fotografii bez jego zgody jest zabronione.